Bana Bir Yalan Söyle

Bana bir yalan söyle. İstemiyorum de.

İstiyorsun…

İliklerine kadar istiyorsun. Çünkü sana ait. Bunu biliyorsun.

Kafanı nereye çevirirsen çevir, yine gözünün onu görmesi… Hayallerinin seni rahatsız etmesi…

İstiyorsun. Ama kendine itiraf edemiyorsun.

Kendine itiraf edemiyorsun. Çünkü biliyorsun. Bu yol dikenli. Bu yol zorlu. Tehlikeli.

Acı var bu yolda. Kan var. Ter var. Gözyaşı var. Sabır var. Metanet var. Zor bu yol. Zor şeyler var bu yolda. Hepsini biliyorsun.

Sonunda başarısızlık var. Alay edilmek var. Hayal kırıklığı var. Üzüntüler, dertler, çileler var belki. Hepsini biliyorsun.

Pişmanlık var. Keşkeler var. Yapmasaydımlar, etmeseydimler var. Böyle diyorlar. Sen böyle mi düşünüyorsun?

Bu kadar mı?

Nefes alıp vermek için mi geldin bu dünyaya?

Bir istatistik olmaktan başka bir halta yaramayacak mısın? Mezar taşın sadece bir taş mı olacak? İnsanların formalitelerden dua edip geçtiği…

Başaramayan, cesaret edemeyen, cüret gösteremeyen milyarlarcası gibi mi olacaksın? Dön bak arkana. Yaşadıklarına bak. Onların, sana çektirdiklerine bak. Hepsine eyvallah mı diyeceksin? Bu mudur?

Hak etmediğini düşünüyorlar. Hak etmediğini mi göstereceksin sen de herkese? Değmediğini mi göstereceksin? Bu mudur?

Bana bir yalan söyle dostum. Durma söyle. İstemiyorum de. Gerek yok de. Önemsiz de. Olmasa da olur de. Ben böyle de iyiyim, yuvarlanır gideriz de.

De ama, şunu da bil. İNANDIRAMAZSIN. Ne beni, ne de içindeki üstün varlığı, inandıramazsın. Hayallerini inandıramazsın.

İstiyorsun. Sana ait. En baştan beri biliyordun.

Fedakarlık yoksa, kazanç da yok. Acı yoksa, başarı da yok.

Hepsini göğüsleyecek güce sahipsin. Sana, zayıf olduğunu inandırdılar. Sen de kendine dört duvar çektin ve içinden çıkmaya cesaret edemiyorsun.

Sorarım sana.

Denemezsen, nasıl bilebilirsin? Nelere değdiğini. Neleri hak ettiğini. Denemeden nasıl bilebilirsin?

Kullanmadığın her atış ıskadır. Dostum, şu an zaten ölüsün. Kaybedecek neyin var ki?

Bana bir yalan söyle ve de ki, benim bir hayalim yok!

Sonra aynaya bak, gözlerinin içine bak ve aynı şeyi söyle.

İnandıramazsın dostum.

Kazanmak için yaratıldın.

Kaderinden kaçamazsın.

Kitabım Süperinsan’ı satın almak için buraya tıklayabilirsin

KategoriEtiketler

Bu yazı için 3 yorum var;

  1. Mükemmel bir yazı olmuş ya emeğinize sağlık teşekkürler 🙏

  2. Bunca zaman hep kaçtım, bunca zaman hep ezildim, bunca zaman hep sözlerimi yerine getiremedim, bunca zaman… kendimden çok başkalarına değer verdim. Bunca zamann hep acınası hâle düştüm. Anlıyorum, evet geç oldu 21 yıl geçti 21 yaşıma kadar bir kaç şeye cesaret etmenin ötesine geçemedim. Anlıyorum, herşeyin bir nedeni olduğunu yavaşca anlıyorum ve anlamaya devam ediyorum ve şimdi eskisi gibi mutlu veya mutsuz olmak için gelmiyorum eskisinden daha iyi olabilmek için geliyorum. Bunu öylesine film replikleri gibi yazmaktan değil çünkü filmdeki replikleri yazan senaristler, artık biziz.

  3. Ve en önemlisi hatalarımla geliyorum. Hatalarım olmasaydı, olmazdı.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir